पाहें पां दूध पवित्र आणि गोड। पासीं त्वचेचिया पदाआड ।। परि तें अव्हेरूनि गोचिड । अशुद्ध काय न सेविती ।। ९.५७

दुर्दैवी पुरुषाच्या घरी जमिनीत हजाराे माेहरा पुरलेल्या असल्या तरी त्याला ते माहीत नसल्यामुळे ताे दरिद्रीच राहताे. त्याप्रमाणे हृदस्थ मला न जाणता भ्रांत पुरुष बाह्य गाेष्टीकडे लक्ष देताे. खरे पाहता ज्ञान हे अत्यंत पवित्र, शुद्ध मनाला तल्लीन करणारे आहे. ते सुलभ उपायाने प्राप्त हाेते. मग ते सर्वांनाच सारखे का मिळत नाही.या अर्जुनाच्या प्रश्नाला उत्तर देताना श्रीकृष्णांनी आत्मज्ञानावर पुरुष श्रद्धा न ठेवता मृत्यूरूपी संसारमार्गात पुन्हापुन्हा रमतात, या विचारावर भाष्य करताना ज्ञानेश्वरांनी वरील दृष्टांत दिले आहेत. मृगजळाने चूळ कशी भरावी? गळ्यात बांधलेला परीस ेकून द्यावा काय? याच वृत्तीने देहाभिमानी लाेक माझ्याकडे न येता संसारात रमतात.